Dualizm, nadmiar analizy

Dualizm ducha i materii - był od dawna jednym z moich ulubionych motywów literackich, ale nie potrafiłam powiedzieć dlaczego.
Dziś do mnie doszło z całą jasnoscią, przeżyłam iluminację, idąc do pracy. Nogi zmarzły mi, aż do odrętwienia i wtedy pojęłam z całą jasnością.
W mojej naturze tkwi niesutanne pragnienie istnienia dwóch rzeczy na raz. Byłam matką i studentką, choć dla niektórych wykładowców, te dwie sprawy wzajemnie się wykluczały. Jestem żoną i bez męża. Jestem dzieckiem i rodzicem. Jestem bezrobotną i pracuję 8 godzin dziennie. Jestem miłą i zołzą. Jestem samotna, ale nigdy sama. itd.
Na ile takie odczucia i zachowania predestynuje znak zodiaku - bliźnieta, a na ile geny, czy wychowanie? Bycie w różnych rolach jest naturalne, ale doświadczenie ich totalnej odrebności i niezgody - nie.
Brakuje mi syntezy, analizuję każdy gest, ruch, słowo - niepotrzebnie. Poza tym kultura współczesnego świata, jeszcze bardziej niż kultura romantyczna przekonuje, że niczego nie można poznać całkowicie. Postmodernizm podkreśla indywidualny charakter doznań, ich niepowtrzalność i nieopisywalność.

Chcę być całością - jednią w samej sobie. Pragnienie jedni również nieobce filozofom. Mit androgeniczny jest odzwierciedleniem pragnienia jedni z drugim, z mojego doświadczenia - niemożliwego. Ja pragnę jedni z sobą, a jedyny erotyzm, jaki mnie w tej chwili intersuje, to autoerotyzm. Niemały w tym wpływ Willa Selfa To i tamto.

mój pierwszy raz...

Jak pisali w Bravo (ciekawe, gdzie ono się podziało?, co teraz czytają zbuntowane nastolatki?) - ten pierwszy raz powinien być wspaniały. Tymczasem życie pokazuje, że jest inaczej. Dopiero kolejne razy bywają wspaniałe i warte zapamiętania. Tak jest z moim pierwszym wpisem :)

Od jakiegoś czasu silnie przeżywam rozstanie z byłym, który nadal jest obecny...

Miałam nadzieję, że nie będzie awantur i kwasów, chciałam się z B. dogadać, jakoś tak mi się mżyło, że jesteśmy cywilizowanymi ludźmi, którzy po wygaśnięciu najgorętszych emocji będą w stanie ze sobą porozmawiać. Nie mam dokumentów do separacji, co ona daje? To, że do każdej pierdołki, każdej rzeczy związanej z jakimiś pieniędzmi jest mi potrzebny B. podpis, czyli jego trzeźwość plus dobra wola plus kursowanie S-C. Nawet rodzinnego, nie da się załatwić bez jego kilku podpisów. To jest uciążliwe i męczące. Czasem trzymam się poręczy, by do niego nie wrócic, wtedy zawsze okazuje sie, że nie ma powrotu. To nie jest lista warunków, zdrowy rozsądek, którego mi brakowało przez ostatnich kilka lat, podpowiada, że B. powinien nie pić,powinien zarabiać, być osobą na której można polegać. Rozumiem, że jest mu ciężko i że ogólnie do pracy się nie nadaje, ale czy np. robi coś wkierunku żeby dostać rentę? Dla mnie to już nie chodzi o jakieś uczucie, bo uczucia przychodzą i odchodzą, ale na możliwość wzajemnej pozytywnej relacji.